Step IT Academy

Praktyczna i dostosowana do wieku nauka cyfrowych umiejętności

Mała Akademia Komputerowa oferuje praktyczne, zabawne i co najważniejsze, dostosowane do wieku szkolenia z umiejętności cyfrowych dla dzieci w wieku od 7 do 14 lat. Zajęcia odbywają się przy jak najmniejszej liczbie lekcji teoretycznych, a dzieci od pierwszej lekcji pracują nad własnymi projektami, mogą próbować swoich sił i uczyć się metodą prób i błędów.

Programowanie, gry i robotyka jako rdzeń nauczania

Specjalnością centrum jest programowanie, tworzenie gier, projektowanie stron internetowych, modelowanie 3D i robotyka, które stanowią rdzeń procesu nauczania, podzielonego na trzy etapy w zależności od wieku i dojrzałości umysłowej dzieci.

• Dla najmłodszych (7-9 lat) zaplanowano zanurzenie w świat technologii: edycję tekstu i grafiki, tworzenie prostych animacji, programowanie i sterowanie wirtualnymi robotami.
• Dzieci w wieku 10-12 lat angażują się w bardziej złożone projekty: programowanie, tworzenie gier 2D/3D, roboty LEGO i Arduino, które jednocześnie programują i budują.
• Najstarsi (13-14 lat) pracują już nad bardziej zaawansowanymi projektami technologicznymi. Tworzą strony internetowe, aplikacje mobilne i uczą się projektować własne startupy, logicznie przemyślając produkt i rynek.

Od konsumpcji wiedzy do jej produkcji

Jedną z głównych zasad dydaktycznych Małej Akademii Komputerowej jest przejście od konsumpcji wiedzy do jej produkcji. Podczas każdych zajęć dzieci rozwiązują praktyczne problemy, programując w Pythonie, tworząc gry w Unity, modelując w 3D, pracując z wirtualną i rozszerzoną rzeczywistością. Kluczowe jest to, że oprócz opanowania instrumentów, dzieci rozwijają umiejętności rozwiązywania problemów, logicznego i kreatywnego myślenia, które będą im potrzebne za kilka lat, niezależnie od dalszego wykształcenia czy zawodu.

Sam proces nauczania jest eksperymentalny i oparty na ciekawości. Sale komputerowe, w których odbywają się zajęcia, są wyposażone w nowoczesny sprzęt i oprogramowanie, a grupy dzieci są stosunkowo małe, dzięki czemu każde dziecko otrzymuje wymaganą uwagę.

Instruktorzy z praktyki i indywidualne podejście

Instruktorzy w Małej Akademii Komputerowej to praktykujący specjaliści IT, którzy wykorzystują nauczane narzędzia w swojej codziennej pracy. W ten sposób mogą nie tylko realizować program nauczania, ale także pokazać dzieciom, jak programowanie, robotyka czy projektowanie graficzne mogą być wykorzystane w ich zawodzie. Chodzi o to, aby dzieci uczyły się samodzielnie szukać rozwiązań i nie bały się przekraczać własnych granic, ponieważ nauczyciele nie mają gotowych odpowiedzi, ale starają się wspólnie z dziećmi zrozumieć problemy, eksperymentować i uczyć się na błędach.

Pomaga to kształtować wśród młodych ludzi postawę nieobawiania się nowych wyzwań i postrzegania porażek jako części procesu twórczego. Jeśli chodzi o dzieci, dużą wagę przywiązuje się do odkrywania ich indywidualnych talentów, ponieważ jeśli dziecko jest bardziej zaangażowane niż reszta grupy w konkretnym kierunku, ma prawo do dodatkowego wsparcia i może skupić się na bardziej dopasowanych projektach. Współpraca rodziców z nauczycielami opiera się na regularnych aktualizacjach i otwartości.

Monitorowanie postępów bez systemu oceniania

Jak świadomi są rodzice aktywności swoich dzieci? Rodzice mogą monitorować sukcesy swoich dzieci i wyniki ich pracy, którymi są głównie gry, strony internetowe lub modele 3D, prezentowane na koniec każdego etapu kursów. Dzięki temu rodzice mogą monitorować nie tylko aktywności, w które zaangażowane jest ich dziecko, ale także rozwój jego analitycznego myślenia, umiejętność cierpliwego radzenia sobie ze złożonymi zadaniami oraz umiejętności pracy zespołowej.

W Małej Akademii Komputerowej nie ma systemu oceniania. Dzieci nie starają się zdobywać ocen; dążą do stworzenia kolejnego projektu, co oznacza, że dzieci mogą skupić się na nauce i kreatywności, zamiast rywalizować o oceny.

Elastyczna organizacja zajęć

Lekcje są organizowane w cyklu semestralnym lub rocznym, z możliwością dostosowania częstotliwości zajęć do potrzeb konkretnej rodziny. Raz lub dwa razy w tygodniu, w dzień powszedni lub w weekend, tak aby możliwe było pogodzenie innych zajęć technologicznych z obowiązkami szkolnymi lub hobby.

Trzy etapy: od oswojenia z komputerem po pracę projektową

Dla najmłodszych najważniejsze jest oswojenie się z komputerem i nauczenie się świadomej pracy z technologią, nie jako biernych konsumentów gotowych produktów, ale jako twórców, którzy potrafią decydować o tym, co powstaje. W rzeczywistości przejawia się to w warsztatach dla dzieci, podczas których programują animacje, zdalnie sterują robotami i rozpoczynają swoją przygodę z programowaniem od graficznych języków programowania.

Gdy nieco podrosną, większy nacisk kładzie się na autonomię w technologii, ponieważ zaczynają tworzyć złożone gry komputerowe, budować konstrukcje z LEGO, które mogą programować, i poznają podstawy elektroniki z płytką Arduino. Na tym poziomie przesunięcie w metodach nauczania staje się bardziej wyraźne: zamiast przepisywać ćwiczenia, uczestnicy zaczynają wnosić własne pomysły i szukać sposobów na ich realizację z pomocą nauczyciela.

Ostatnia grupa wiekowa, uczniowie w wieku od 13 do 14 lat, doświadcza zajęć bardziej przypominających pracę pracownika w firmie zajmującej się tworzeniem oprogramowania lub projektowaniem. Podczas kursu uczniowie tworzą złożone strony internetowe, aplikacje mobilne i uczą się, jak przekształcić pomysł na produkt cyfrowy w pomysł na startup, zaczynając od analizy potrzeb użytkowników po podstawy prezentacji własnego projektu. Dla większości z nich jest to pierwszy raz, kiedy świadomie zajmują się takimi pojęciami jak użyteczność, responsywność, architektura informacji itp., co stanowi dobre wprowadzenie do dalszej edukacji STEM, a także do udziału w olimpiadach, hackathonach i innych projektach zespołowych na poziomie szkoły średniej.

Doświadczenie komercyjne instruktorów

Instruktorzy, posiadający doświadczenie w komercyjnym przemyśle IT, często podają przykłady z własnego doświadczenia, wyjaśniając, jak pewne techniki, na przykład rozwój równoległy, przegląd kodu i inne, są wykorzystywane w rzeczywistej pracy. Zrozumienie środowiska Unity lub modelowania 3D to umiejętności zawodowe.

Technologia jako środek do realizacji własnych pomysłów

Mała Akademia Komputerowa jest wyjątkowe, ponieważ kieruje się ideą, że technologia jest środkiem do celu, do realizacji własnych koncepcji i nigdy od tej idei nie odstąpiło. Dlatego na lekcjach komputerowych zamiast sztywnego podręcznika prym wiodą konkretne scenariusze lekcji, zmieniające się wraz z potrzebami grupy.

Uczniowie postrzegają zajęcia jako czas, w którym mogą wreszcie zmaterializować pomysł, zaprogramować grę, stworzyć postać 3D czy zaprojektować robota, który będzie w stanie coś zrobić, a do tego będzie miał narzędzia i specjalistów. Efektem tego modelu jest dość niezwykła atmosfera szkoły w budynku i zajęcia przypominające raczej studio projektowe, gdzie każdy rozwiązuje swój własny problem, a nauczyciel pełni rolę mentora, który pokazuje rozwiązania, ale nie narzuca gotowych.

Semestralny i roczny cykl zajęć pozwala metodycznie rozwijać kompetencje przez dłuższy czas. Zróżnicowane czesne dostosowuje się do różnej sytuacji finansowej rodzin, a zajęcia popołudniowe i weekendowe ułatwiają dzieciom ze szkół w mieście pogodzenie aktywności w Akademii z innymi obowiązkami.

Praca zespołowa w małych grupach

Składa się z maksymalnie kilkunastu osób, co zapewnia dobrą współpracę między uczniami a nauczycielem, a także możliwość pracy zespołowej, ponieważ większość zadań realizowana jest w parach lub grupach i uczy współpracy, podziału zadań oraz wspólnego rozwiązywania problemów. Umiejętności zdobyte w wieku szkolnym okazują się nieocenione, zarówno w obszarze edukacji informatycznej, jak i w codziennej pracy w grupie oraz życiu zawodowym.

Dla dzieci, które myślą o swojej ścieżce kariery w nowych technologiach, Mała Akademia Komputerowa jest pierwszym świadomym krokiem w kierunku przyszłych umiejętności i kompetencji, opartych na kreatywnym myśleniu, rozwiązywaniu problemów i praktycznym doświadczeniu z narzędziami, z którymi spotkają się znacznie później w programie szkolnym.